Elastyczność kursu wymiany walut

Elastyczny system kursów walutowych to system monetarny,który umożliwia określenie kursu walutowego w zależności od podaży i popytu.

Każdy obszar walutowy musi zdecydować, jakiego rodzaju układ kursów walutowych należy utrzymać. Pomiędzy permanentnie ustalonym i całkowicie elastycznym podejściem są jednak podejścia heterogeniczne. Mają one różne konsekwencje dla zakresu, w jakim władze krajowe uczestniczą w rynkach walutowych. W zależności od stopnia elastyczności, systemy kursów walutowych są podzielone na trzy kategorie: związki walutowe, systemy dolarowe, zarządy walut i konwencjonalne kołki walutowe są określane jako „systemy kursu stałego”; pasma poziome, kołki pełzające i pasma pełzające są pogrupowane w „systemy pośrednie”; a zarządzane i niezależne przepływy są określane jako systemy elastyczne. Wszystkie systemy monetarne, z wyjątkiem systemów trwale ustalonych, borykają się z problemem niespójności czasowej i zmienności kursów walutowych, aczkolwiek w różnym stopniu.

Programy o stałym oprocentowaniu

W systemie kursu stałego władze monetarne wybierają kursywymiany walut i zobowiązują się do dostosowania podaży pieniądza, ograniczeniatransakcji walutowych i dostosowania innych zmiennych w celu zapewnienia, żekursy walutowe nie ulegną zmianie. Wszystkie wahania kursów stałych zmniejszająproblem niespójności czasowej i zmienności kursów walutowych, aczkolwiek wróżnym stopniu.

W ramach dolaryzacji/euroizacji dolar amerykański lub eurodziała jako prawny środek płatniczy w innym kraju. Dolaryzacja jestpodsumowującym opisem wykorzystania waluty obcej w jej zdolności do wytwarzaniawszystkich rodzajów usług pieniężnych w gospodarce krajowej. Polityka pieniężnajest delegowana do państwa będącego kotwicą. W ramach dolaryzacji zmiany kursuwalutowego nie mogą łagodzić wstrząsów zewnętrznych. Podaż pieniądza w krajudolaryzującym jest ograniczona do tego, co może zarobić poprzez eksport,pożyczyć i otrzymać z przekazów pieniężnych od emigrantów.

Rada ds. walut umożliwia rządom zarządzanie ich zewnętrznymiproblemami związanymi z wiarygodnością i dyscypliną banków centralnych poprzez„wiązanie rąk” wiążącymi ustaleniami. Zarząd walutą łączy w sobietrzy elementy: kurs wymiany, który jest stały w stosunku do innej, „walutękotwiczącą”; automatyczną wymienialność lub prawo do wymiany walutykrajowej po tym stałym kursie, kiedy tylko jest to pożądane; orazdługoterminowe zaangażowanie w system. System zarządu walutą może byćostatecznie wiarygodny tylko wtedy, gdy bank centralny posiada oficjalnerezerwy walutowe wystarczające przynajmniej na pokrycie całej bazy pieniężnej.Zmiany kursów walutowych nie mogą łagodzić wstrząsów zewnętrznych.

System stałego powiązania ustala kurs walutowy w stosunku dojednej waluty lub koszyka walutowego. Problem niespójności czasowej zmniejszasię poprzez zobowiązanie się do osiągnięcia weryfikowalnego celu. Jednakżedostępność opcji dewaluacyjnej stanowi narzędzie polityczne do radzenia sobie zdużymi wstrząsami. Jego potencjalnymi wadami są to, że stanowi on cel atakówspekulacyjnych, pozwala uniknąć zmienności kursów walutowych, ale niekoniecznieuporczywych niedopasowań, sam w sobie nie nakłada surowych ograniczeń napolitykę pieniężną i fiskalną, a efekt wiarygodności zależy od towarzyszącychśrodków instytucjonalnych i widocznych osiągnięć.

Unia walutowa

Waluta lub unia walutowa jest strefą wielonarodową, w którejdominuje jedna polityka pieniężna i w której jedna waluta lub wiele wymiennychwalut swobodnie się przemieszcza. Unia walutowa posiada wspólną politykęmonetarną i fiskalną, która zapewnia kontrolę nad tworzeniem pieniądza iwielkością długu publicznego. Posiada centralne zarządzanie wspólną pulą rezerwwalutowych, zadłużenia zagranicznego i polityki kursowej. Unia walutowa posiadawspólną regionalną władzę monetarną, tj. wspólny regionalny bank centralny,który jest jedynym emitentem pieniądza w całej gospodarce, w przypadku pełnejunii walutowej.

Unia walutowa eliminuje problem niespójności czasowej wstrefie i zmniejsza realną zmienność kursów walutowych, wymagającwielonarodowego porozumienia w sprawie kursu walutowego i innych zmianmonetarnych. Potencjalne wady polegają na tym, że kraje członkowskie dotknięteasymetrycznymi wstrząsami tracą narzędzie stabilizacyjne – możliwośćdostosowania kursów walutowych. Koszt zależy od zakresu asymetrycznych kosztóworaz dostępności i skuteczności alternatywnych narzędzi dostosowawczych.

Elastyczny kurs walutowy

Systemy te nie zmniejszają szczególnie problemów związanychz brakiem spójności czasowej ani nie oferują specyficznych technik utrzymywanianiskiej zmienności kursów walutowych.

Powiązanie czołgania próbuje połączyć elastyczność istabilność przy użyciu systemu opartego na regułach, aby stopniowo zmieniaćwartość nominalną waluty, zazwyczaj po z góry określonym kursie lub wzależności od różnicy poziomów inflacji. Czołganie kołek jest podobny dostałego kołka, jednak może być dostosowany w oparciu o jasno określone zasady.Czołganie kołek jest często używany przez (początkowo) krajów o wysokiejinflacji lub krajów rozwijających się, które przywiązują się do krajów oniskiej inflacji, próbując uniknąć aprecjacji waluty. Na marginesie kołekpełzający stanowi cel ataków spekulacyjnych. Spośród wariantów stałych kursówwalut nakłada najmniejsze ograniczenia, a tym samym może przynieść najmniejszekorzyści w zakresie wiarygodności. Efekt wiarygodności zależy od towarzyszącychśrodków instytucjonalnych i wyników osiąganych w przeszłości.

Przedziały kursów walutowych umożliwiają rynkom ustalaniekursów w określonym przedziale; krawędzie tego przedziału są bronione poprzezinterwencję. Przewiduje on ograniczoną rolę ruchów kursów walutowych w celuprzeciwdziałania szokom zewnętrznym przy jednoczesnym częściowym zakotwiczeniuoczekiwań. System ten nie eliminuje niepewności kursu walutowego, a tym samymmotywuje rozwój narzędzi zarządzania ryzykiem kursowym. Na marginesie pasmojest przedmiotem ataków spekulacyjnych. Sama w sobie nie nakłada ścisłychograniczeń na politykę, a zatem stanowi jedynie ograniczone rozwiązanieproblemu niespójności czasowej. Efekt wiarygodności zależy od towarzyszącychśrodków instytucjonalnych, rejestru osiągnięć oraz od tego, czy pasmo jeststałe czy regulowane, tajne czy publiczne, szerokość pasma i siła wymoguinterwencji.

Zarządzane zmienne kursy walutowe są określane na rynkuwalutowym. Władze mogą interweniować i interweniują, ale nie są związane żadnązasadą interwencji. Często towarzyszy im oddzielna nominalna kotwica, np. celinflacyjny. Ustalenia te umożliwiają łączenie stóp procentowych określonychprzez rynek z interwencją stabilizującą w systemie nieopartym na regule. Jegopotencjalnymi wadami jest to, że nie nakłada się na politykę pieniężną ifiskalną twardych ograniczeń. Cierpi na niepewność wynikającą ze zmniejszonejwiarygodności, polegającej na wiarygodności władz monetarnych. Zazwyczajoferuje ograniczoną przejrzystość.

W czystej płynności kurs walutowy jest ustalany na rynku bezinterwencji sektora publicznego. Dostosowania do wstrząsów mogą być dokonywanepoprzez zmiany kursów walutowych. Eliminuje to wymóg utrzymywania dużychrezerw. Takie rozwiązanie nie stanowi jednak kotwicy oczekiwań. Sam systemkursu walutowego nie oznacza żadnych szczególnych ograniczeń politykipieniężnej i fiskalnej.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

System stałego kursu walutowego